Pomorski Zespół Parków Krajobrazowych

Nadmorski Park Krajobrazowy

  • Nadmorski Park Krajobrazowy
    Nadmorski Park Krajobrazowy

Mechelińskie Łąki

Powołany na mocy: Zarządzenie Nr 182/2000 Wojewody Pomorskiego z dnia 23 listopada 2000 r. (Dz. U. Nr 109, poz. 714)  310MD__5_.JPG

Położenie: Meander Kaszubski, między Rewą a Mechelinkami, gmina Kosakowo

Powierzchnia: 113,47 ha

Typ: faunistyczny

Forma krajobrazowa: wylot pradoliny zakończony niskim, zalewowym wybrzeżem

Geneza: rezerwat leży u wylotu Pradolina Kaszubskiej - głównym czynnikiem morfogenetycznym były wody roztopowe lądolodu, które wyerodowały tę formę.

Gleby: gleby torfowe wytworzone na torfach niskich, czarne ziemie piaszczyste, inicjalne gleby piaszczyste

Walory przyrodnicze:

cenne gatunki flory: różnorodne zbiorowiska roślinne występujące na terenie Mechelińskich Łąk tworzą charakterystyczny strefowy układ. Posuwając się od linii brzegowej wód Zatoki w głąb lądu występuje: strefa plaży, murawy nawydmowe, słonawy, półhalofilny szuwar, szuwar trzcinowy. Najcenniejszymi zbiorowiskami rezerwatu są zbiorowiska halofilne i półhalofilne, powstałe pod wpływem zasolonych wód Zatoki. Są one tworzone przez rośliny słonolubne i słonoznośne - sit Gerarda Juncus gerardi, ostrzew rudy Blysmus rufus, babkę nadmorską Plantago maritima, świbkę morską Triglochin maritimum, mlecznik nadmorski Glaux maritima, koniczynę rozdętą Trifolium fragiferum, sitowiec nadmorski Bulboschoenus maritimus, oczeret Tabernemontana Schoenoplectus tabernaemontani. W pasie muraw napiaskowych występuje m.in.: mikołajek nadmorski Eryngium maritimum (jedno z największych stanowisk w Polsce - ok. 1800 osobników), turzyca piaskowa Carex arenaria, piaskownica zwyczajna Ammophila arenaria, wydmuchrzyca piaskowa Elymus arenarius. Rośliny występujące w pasie plaży: rukwiel nadmorska Cakile maritima, solanka kończysta Salsola kali, honkenia piaskowa Honckenya peploides.

•    cenne gatunki fauny: jest to miejsce gniazdowania rzadkich gatunków ptaków wodnych i wodno-błotnych oraz miejsce odpoczynku ptaków podczas migracji. Najcenniejsze gatunki lęgowe to: sieweczka obrożna Charadrius hiaticula, rybitwa białoczelna Sterna albifrons (oba gatunki zagrożone wyginięciem w skali kraju), pliszka cytrynowa Motacilla citreola (gatunek gniazdujący w Polsce od 1994 roku), ostrygojad Haematopus ostralegus (skrajnie rzadki gatunek lęgowy w Polsce), biegus zmienny Calidris alpina (w Polsce gnieździ się jedynie tutaj i w pobliskim rezerwacie "Beka"), ohar Tadorna tadorna. Inne gatunki spotykane w rezerwacie to ptaki gniazdujące w strefie szuwaru trzcinowego: wąsatka Panurus biarmicus, rokitniczka Acrocephalus schoenobaenus, trzcinniczek Acrocephalus scirpaceus, potrzos Emberiza schoeniculus, brzęczka Lucustella luscinioides, błotniak stawowy Circus aeruginosus, wodnik Rallus aquaticus, kropiatka Porzana porzana, zielonka Porzana parva, bąk Botaurus stellaris, kokoszka wodna Gallinula chloropus, łyska Fulica atra oraz gatunki gnieżdżące się w pasie słonaw i zbiorowisk murawowych: skowronek Alauda arvensis, świergotek łąkowy Anthus pratensis, pliszka żółta Motacilla flava, czajka Vanellus vanellus, krwawodziób Tringa totanus, kszyk Gallinago gallinago. W południowo-zachodniej części rezerwatu znajduje się licząca ok. 25 gniazd kolonia czapli siwej Ardea cinerea. W okresie migracji szczególnie licznie zatrzymują się tu bekasowate i siewkowate - piaskowiec Calidris alba, biegus rdzawy Calidris canutus, biegus krzywodzioby Calidris ferruginea, biegus zmienny Calidris alpina (najliczniejszy przelotny biegus) , biegus malutki Calidris minuta, łęczak Tringa glareola, batalion Philomachus pugnax, kuliczek piskliwy Actitis hypoleucos, kamusznik Arenaria interpres, siewnica Pluvialis squatarola, sieweczka obrożna Charadrius hiaticula oraz kaczki właściwe i gęsi. Jesienią nocujące w trzcinowiskach jaskółki, szpaki i pliszki mogą tworzyć nawet kilkutysięczne skupienia.

Na terenie rezerwatu można spotkać wszystkie gatunki krajowych ropuch: ropuchę szarą Bufo bufo, ropuchę zieloną Bufo viridis oraz najrzadziej występującą w Polsce ropuchę paskówkę Bufo calamita.

Najpoważniejsze zagrożenia: ekspansja trzciny w zbiorowiska łąk halofilnych; presja ruchu turystycznego na przybrzeżny piaszczysty wał brzegowy; przekopywanie rowów odwadniających prywatne działki w okresie wiosennym; wycinka drzew w obszarze czaplińca.

Cel ochrony: zachowanie miejsc lęgowych i bytowania cennych gatunków ptaków wodnych i wodno-błotnych, zbiorowisk szuwarowych i łąkowych oraz specyficznych siedlisk halofilnych i typowych dla nich warunków wodnych.

mecheli__skie___aki___Kopia.jpg