Pomorski Zespół Parków Krajobrazowych

Nadmorski Park Krajobrazowy

  • Nadmorski Park Krajobrazowy
    Nadmorski Park Krajobrazowy

Białogóra

Powołany na mocy: Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 27 października 1972 r. (MP nr 53, poz. 283)

Obowiązujące Rozporządzenie: Rozporządzenie Nr 85/06 Wojewody Pomorskiego z dnia 19 września70131_MD__19_.jpg 2006r.

Położenie: Mierzeja Kaszubska, na północ od Białogóry, gmina Krokowa, Leśnictwo Górczyn, Nadleśnictwo Choczewo, Wierzchucino

Powierzchnia: 211,56 ha

Typ: florystyczny

Forma krajobrazowa: zatorfione zagłębienie międzywydmowe w pasie wydm nadmorskich

Geneza: wydmy zostały ukształtowane w wyniku akumulacyjnej działalności fal morskich, przybrzeżnych prądów i wiatru głównie w holocenie. Zagłębienia międzywydmowe są bezodpływowe, przy czym leżą w strefie silnego oddziaływania stanu morza na poziom wód gruntowych (spiętrzenie wód Bałtyku powoduje podniesienie poziomu wód słodkich), co powoduje trwałe lub okresowe podtopienia terenu. Jest to przyczyną wytworzenia się warstwy torfu na oglejonych piaskach.

Gleby: cienka warstwa silnie rozłożonego oligotroficznego torfu na jałowym, oglejonym piasku wydmowym

Walory przyrodnicze:

•    cenne gatunki flory: flora rezerwatu liczy ok. 80 gatunków, z czego 27 gatunków roślin naczyniowych i 3 gatunki roślin zarodnikowych należą do tzw. gatunków specjalnej troski (gatunki o różnym stopniu zagrożenia oraz gatunki prawnie chronione). Najwartościowsze gatunki to: ponikło wielołodygowe Eleocharis multicaulis (jedyne stanowisko na Pomorzu, równocześnie stanowisko najdalej wysunięte na wschód), przygiełka brunatna Rhynchospora fusca (jedno z najbogatszych stanowisk w Polsce), rdestnica podługowata Potamogeton oblongus, brzeżyca jednokwiatowa Litorella uniflora, rosiczka pośrednia Drosera intermedia, rosiczka okrągłolistna Drosera rotundifolia, woskownica europejska Myrica gale, wrzosiec bagienny Erica tetralix, tajęża rozesłana Goodyera regens, jeżogłówka pośrednia Sparganium affine.

•    cenne gatunki fauny: jest to miejsce okresowego gniazdowania i regularnego przebywania żurawia Grus grus.

Najpoważniejsze zagrożenia: zmiany stosunków wodnych na terenie rezerwatu; nasilająca się sukcesja zagrażająca gatunkom roślin specjalnej troski; silna presja konnego ruchu turystycznego.

Cel ochrony: zachowanie unikatowego na polskim wybrzeżu kompleksu przestrzennego wydm i obniżeń międzywydmowych, zbiorowisk atlantyckiej roślinności torfowiskowej z ginącymi i rzadkimi gatunkami roślin na granicy ich geograficznego zasięgu, fitocenoz nadmorskiego boru bagiennego i bażynowego oraz ostoi żurawia.